Gmina Ryńsk

Gmina Ryńsk (7)

wtorek, 20 luty 2018 00:00

Afrykański Pomór Świń (ASF)

Napisane przez

Z uwagi na zagrożenie dalszego szerzenia się na terenie Polski afrykańskiego pomoru świń (ASF) oraz w celu ograniczenia ryzyka wystąpienia choroby na obszarze województwa kujawsko-pomorskiego przedstawiamy materiały dotyczące choroby ASF:

  1. Afrykański pomór świń - informacje ogólne;
  2. Jak postępować w przypadku znalezienie padłego dzika;
  3. Zasady ochrony świń przed ASF;
  4. Afrykański pomór świń - działania;
  5. ASF - zasady ochrony gospodarstwa;
  6. ASF - nowe zasady bioasekuracji od 28 lutego 2018 r.
  7. Ulotka informacyjna ASF
  8. Lista preparatów do dezynfekcji rąk
  9. Przestrzeganie zasad bioasekuracji w gospodarstwach podlegających wymaganiom rozporządzenia ws środków ASF
  10. Zasady mycia i dezynfekcji środków transportu,obuwia i pomieszczeń

Wnioski do pobrania:

  1. Dokumentacja czyszczenia i dezynfekcji w gospodarstwie (pobierz PDF, pobierz Excel)
  2. Dokumentacja przeglądu budynków (pobierz PDF, pobierz Excel)
  3. Rejestr środków transportu (pobierz PDF, pobierz Excel)
  4. Rejestr wejść do budynków utrzymywania świń (pobierz PDF, pobierz Excel)
  5. Wzór spisu świń (pobierz PDF, pobierz Excel)

Komunikaty dotyczące ASF publikowane są przez Głównego Lekarza Weterynarii na stronie internetowej po adresem: https://www.wetgiw.gov.pl/main/asf

 
piątek, 30 listopad 2012 00:00

Sołectwa w Gminie Ryńsk

Napisane przez

W Gminie Ryńsk jest 21 sołectw. Poniższa tabela zawiera wykaz sołectw oraz miejscowości wchodzących w skład danego sołectwa.

solectwa3

Lp.

Nazwa sołectwa

Wykaz miejscowości wchodzących w skład sołectwa

1

Cymbark

Cymbark, Katarzynki, Wronie

2
Czystochleb

Czystochleb, Młynik

3
Jaworze
Jaworze
4
Jarantowice

Buk, Jarantowice, Plebanka

5
Ludowice
Ludowice
6
Łabędź

Nielub, Łabędź

7

Małe Radowiska

Małe Radowiska

8
Myśliwiec

Frydrychowo, Myśliwiec

9
Orzechowo
Orzechowo
10
Orzechówko
Orzechówko
11
Pływaczewo
Pływaczewo
12
Przydwórz
Przydwórz
13
Ryńsk
Ryńsk
14
Sitno

Jarantowiczki, Sicinek, Sitno, Rozgard

15
Stanisławki

Prochy, Stanisławki

16
Trzcianek

Michałki, Trzcianek

17
Trzciano

Sosnówka, Trzciano

18
Wałycz

Wałycz

19
Zieleń
Zieleń
20
Wałyczyk

Wałyczyk, Zaradowiska

21
Węgorzyn

Węgorzyn

niedziela, 30 wrzesień 2012 00:00

Charakterystyka Gminy

Napisane przez

Gmina na tle regionu.

Gmina Ryńsk położona jest we wschodniej części województwa Kujawsko-Pomorskiego, w powiecie wąbrzeskim. Jest częścią historycznej Ziemi Chełmińskiej, która zapisała się w tradycji narodowej patriotyczna działalnością Towarzystwa Jaszczurczego.
Gmina zajmuje teren o powierzchni 200.8 km 2 i liczy 8917 mieszkańców. Obszar Gminy graniczy z centralnie położonym miastem Wąbrzeźno oraz gminami: Książki, Dębowa Łąka, Kowalewo Pomorskie, Chełmża, Płużnica i Radzyń Chełmiński. W skład Gminy wchodzi 21 sołectw skupiających 35 miejscowości.
Użytki rolne obejmują grunty orne, sady, łąki i pastwiska zajmują 75% powierzchni gminy. Pozostałe części stanowią lasy - 13,6%, wody - 2,3%, drogi - 2,5%, tereny zabudowane - 1,6%, nieużytki - 4,5% i inne.

Rys historyczny.

Istniejąca sieć osadnicza gminy ukształtowała się historycznie na bazie funkcji rolniczej.
W zaraniach państwa polskiego teren Ziemi Chełmińskiej był kresową kasztelanią i miejscem ciągłych walk z plemionami bałtyckimi, których trzon stanowili Prusowie.
W połowie X wieku władcy państwa Polan zakończyli proces jednoczenia Ziem Wielkopolski, Kujaw i Mazowsza, w tym także regionu Chełmińskiego. W wyniku podziału Polski testamentem Bolesława Krzywoustego Ziemia Chełmińska weszła w skład dzielnicy mazowieckiej.
W celu obrony ziem przed najazdem pruskim w 1226 roku Konrad Mazowiecki sprowadził na ten teren Krzyżaków i nadał zakonowi Ziemię Chełmińską. W XIII i XIV wieku miała również miejsce szeroko rozwinięta akcja kolonizacyjna i osadnicza. Późniejsze ostre konflikty o terytoria zakonu doprowadziły do wojen polsko-krzyżackich. Dopiero wojna trzynastoletnia (1454-1466 r.) i II pokój toruński w 1466 r. spowodowały powrót Ziemi Chełmińskiej do państwa polskiego. Odtąd Ziemia Chełmińska wchodziła w skład Prus Królewskich. Utworzone województwo chełmińskie objęło wówczas krzyżackie okręgi administracyjne oraz posiadłości biskupa chełmińskiego.

Największą świetność Wąbrzeźna i okolicznych miejscowości przypada na II połowę XVI wieku i początek wieku XVII. Wokół miasta rozciągały się wówczas dobra biskupa chełmińskiego, stanowiące tzw. klucz wąbrzeski. Późniejsze działania wojsk szwedzkich na terenie Ziemi Chełmińskiej spowodowały znaczne zniszczenia wsi i folwarków.
Kolejne wojny, zabory i klęski żywiołowe były dla ziemi wąbrzeskiej okresem postępującego regresu. Od 1773 roku Ziemia Chełmińska znalazła się pod zaborem pruskim. Dokonano wówczas konfiskaty dóbr kościelnych, szlacheckich i starostw. Sprowadzono osadników z Niemiec. W latach 1807-1815 ziemie chełmińskie włączono do Księstwa Warszawskiego, a po 1815 roku ponownie wróciły do Prus. W 1887 roku utworzono powiat wąbrzeski, który po pierwszej wojnie światowej wszedł w skład nowo utworzonego województwa pomorskiego.
W latach 1939-45 województwo włączono do Rzeszy Niemieckiej.
Po II wojnie światowej ponownie utworzono województwo pomorskie z powiatem wąbrzeskim. W 1975 roku zlikwidowano powiaty. W ramach tej reformy administracyjnej powstała Gmina Wąbrzeźno. Siedzibą gminy po dziś dzień jest miasto Wąbrzeźno.

Zasoby kulturowe i przyrodnicze.

Charakterystyczną cechą osadnictwa na terenie gminy jest występowanie wsi i osiedli dworskich.
Na terenie gminy występują wsie w typie przydrożnicy rzędówki i wielodrożnicy. Wsie przydrożnicowe z zabudową skupioną zakładaną w XIII i XIV wieku, rzędówki powstawały w okresie zaboru pruskiego, a wielodrożnicowe w wyniku nie planowanej rozbudowy wsi w wieku XX. Zespoły dworskie znajdują się w 19 miejscowościach. Do najokazalszych i najlepiej zachowanych należą zespoły w Nielubiu, Ryńsku, Sosnówce, Wałyczu, Węgorzynie i Wroniu.
Obiektami o znacznej wartości kulturowej są także cmentarze, kościoły, niektóre szkoły, karczmy, leśniczówki, budynki gorzelni, kuźni, plebani i mleczarni. Najcenniejsze znajdują się w Rejestrze Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków. Ewidencja stanowisk archeologicznych prowadzona do roku 1995 ujawniła 921 znalezisk. Największą ich koncentrację zlokalizowano w rejonie Małych Radowisk, Ludowic, Pływaczewa, Ryńska, Trzcianka i Wałyczyka.
Gmina Ryńsk jest jednostką administracyjną o cechach gminy podmiejskiej. Podstawą jej funkcjonowania jest produkcja rolnicza. Prawie 89% mieszkańców gminy związanych jest z rolnictwem.

Gmina Ryńsk ma duże walory przyrodnicze z uwagi na występowanie obszaru chronionego krajobrazu oraz obiektów indywidualnej ochrony przyrody. Na obszarze gminy występuje:
- rezerwat przyrody "Wronie",
- obszar kompleksu torfowiskowo-jeziorno-leśnego Zgniłka-Wieczno-Wronie,
- 14 pomników przyrody oraz użytki ekologiczne położone na terenach leśnych.

Znaczącym elementem środowiska przyrodniczego są zabytkowe parki. Na obszarze gminy znajduje się 21 zabytkowych parków o łącznej powierzchni 28,6 ha.
Teren gminy Ryńsk wzbogacają liczne jeziora. Do największych należą: Wieczno, Zamkowe, Sitno, Szczurkowskie i Radowiskie.
Część jezior charakteryzuje się korzystną dostępnością turystyczną i nadaje się do celów rekreacyjno-wypoczynkowych. Nad jeziorem "Wieczno" w Przydworzu położony jest znany w kraju ośrodek wypoczynkowy. Ośrodek dysponuje rozległą plażą, polem namiotowym, hotelem, domkami letniskowymi, parkingiem strzeżonym oraz bazą gastronomiczno-handlową. Na miejscu istnieje możliwość wypożyczenia sprzętu wodnego. Dla osób lubiących aktywny wypoczynek utworzono sieć szlaków turystycznych. Godne uwagi są również cztery gospodarstwa agroturystyczne.

 

wtorek, 01 marzec 2011 00:00

Rys Historyczny Gminy Ryńsk

Napisane przez

obraz16Gmina Ryńsk jest jedną z największych obszarowo jednostek samorządowych w powiecie wąbrzeskim, zajmuje teren o powierzchni 200.8 km 2 i liczy 8920 mieszkańców. Obszar Gminy graniczy z centralnie położonym miastem Wąbrzeźno oraz gminami: Książki, Dębowa Łąka, Kowalewo Pomorskie, Chełmża, Płużnica i Radzyń Chełmiński. W skład Gminy wchodzi 21 sołectw skupiających 35 miejscowości. Pierwsze ślady bytności człowieka w tym rejonie pochodzą sprzed 10 tysięcy lat. Ich pozostałości w postaci narzędzi krzemiennych odkryto m.in. w okolicy Trzciana. W przeszłości niektóre miejscowości dzisiejszej gminy należały do różnych jednostek administracyjnych i różnych władztw terytorialnych.

 

obraz1

 

  • W połowie X wieku władcy państwa Polan zakończyli proces jednoczenia Ziem Wielkopolski, Kujaw i Mazowsza oraz Ziemi Chełmińskiej. W wyniku podziału Polski testamentem Bolesława Krzywoustego Ziemia Chełmińska weszła w skład dzielnicy mazowieckiej.
  • W celu obrony ziem przed najazdem pruskim w 1226 roku Konrad Mazowiecki sprowadził na ten teren Krzyżaków i nadał zakonowi Ziemię Chełmińską.
  • XIII i XIV wiek - szeroka akcja kolonizacyjna i osadnicza.
  • XV wiek - konflikty z zakonem doprowadziły do wojen polsko-krzyżackich. Dopiero wojna 13-letnia (1454-1466 r.) i II pokój toruński w 1466r. spowodowały powrót Ziemi Chełmińskiej do Polski.
  • W średniowieczu część tutejszych ziem była własnością biskupów chełmińskich, część podlegała władzy zakonu krzyżackiego.
  • Powstawały różne formy osadnicze:

- wsie rycerskie ( np. Cymbark, Trzcianek, Trzciano, Ryńsk, część Jarantowic, Jaworze, Wronie, Nielub, Orzechówko)

- czynszowe wsie chłopskie,

- folwarki szlacheckie (np. Katarzynki, Przydwórz, Sitno) i zakonne (np. kolonia Czystochleb, Katarzynki, Orzechowo, Pływaczewo, Wałycz, Węgorzyn, Myśliwiec), które funkcjonowały w większości wsi, aż do końca XIX wieku, , kiedy to Pruska Komisja Kolonizacyjna wykupiła je osadzając niemieckich chłopskich kolonistów.

  • Znaczne zniszczenia i spustoszenia wsi, w tym ogromne straty ludności i dobytku wywołały najazdy szwedzkie w XVII wieku. Postępujący regres potęgowały kolejne wojny i klęski żywiołowe.
  • Od 1773 roku Ziemia Chełmińska znalazła się pod zaborem pruskim. Dokonano konfiskaty dóbr kościelnych, szlacheckich i starostw. Na wymienione tereny sprowadzono szereg osadników niemieckich.
  • W latach 1807 – 1815 ziemie chełmińskie włączono do Księstwa Warszawskiego, po czym ponownie wróciły one do Prus.

Około 1830 r. nastąpiło uwłaszczenie chłopów. Majątki szlacheckie przeobraziły się w przedsiębiorstwa rolne oparte na pracy najemnej, chłopstwo zaś zyskało szansę na tworzenie silnych ekonomicznie gospodarstw.

Około 1830 r. nastąpiło uwłaszczenie chłopów. Majątki szlacheckie przeobraziły się w przedsiębiorstwa rolne oparte na pracy najemnej, chłopstwo zaś zyskało szansę na tworzenie silnych ekonomicznie gospodarstw.

W XIX wieku rozpoczęła się budowa nowoczesnej sieci szkolnej. W co drugiej miejscowości funkcjonowała szkoła. Sieć pruskich szkół przetrwała aż do lat siedemdziesiątych XX wieku.

Wiek XIX charakteryzował się też rozpętaną przez rząd pruski „walką o kulturę". Ze szkół konsekwentnie eliminowano język polski.

Początek XX wieku to wyraźny postęp w rozwoju społeczno-gospodarczym regionu. Budowano linie kolejowe, bite trakty oraz brukowane drogi.

W latach wojny i okupacji hitlerowskiej (1939-1945) ziemię wąbrzeską wraz z całym województwem pomorskim włączono do Rzeszy Niemieckiej.

  • Polityka władz hitlerowskich zmierzała do szybkiej germanizacji Pomorza. Służyło jej szereg obostrzonych przepisów i dyskryminujących zarządzeń, które miały przyspieszać proces likwidacji Polaków. W następstwie powyższego nasiliły się aresztowania i drastyczne egzekucje Polaków. Egzekucje i mordy pochłonęły znaczną liczbę ludności.

Obraz2

  • Po zakończeniu drugiej wojny światowej ponownie utworzono województwo pomorskie wraz z powiatem wąbrzeskim. W 1975 roku zlikwidowano powiaty, a następnie przywrócono je w 1998 r. W ramach reformy administracyjnej 1975 r. powstała Gmina Wąbrzeźno.
  • Gmina Ryńsk jest częścią historycznej Ziemi Chełmińskiej której bogate dzieje zapisały się w tradycji narodowej patriotyczną działalnością Towarzystwa Jaszczurczego i Mikołaja z Ryńska.

Mikołaj z Ryńska był jedną z najbardziej znanych postaci wśród rycerstwa chełmińskiego doby Grunwaldu. Do niego należał między innymi gród nad Jeziorem Ryńskim, którego powstanie datowane jest na początek XIV wieku oraz wieś Ryńsk. Pod koniec XIV wieku wraz z bratem Janem był współwłaścicielem Ryńska. W tamtych czasach ziemia chełmińska należała do Zakonu Krzyżackiego. W 1397 roku Mikołaj oraz Hanus wraz z Fryderykiem i Mikołajem z Kitnowa założyli opozycyjne względem Zakonu bractwo rycerskie zwane Towarzystwem Jaszczurczym. Za jego symbol przyjęto jaszczurkę. Celem bractwa była obrona przed bezprawiem Zakonu Krzyżackiego. Sekretnie Towarzystwo dążyło do przyłączenia ziemi chełmińskiej do Polski. W 1398 roku wielki mistrz Konrad von Jungingen zezwolił na posiadanie przez bractwo własnej wikarii przy kościele farnym w Radzyniu Chełmińskim. W roku 1402 Mikołaj z Ryńska uczestniczył w wyprawie krzyżackiej na Żmudź, w 1404 roku na Gotlandię, a w 1409 roku na ziemię dobrzyńską. W państwie krzyżackim pełnił rolę chorążego rycerstwa ziemi chełmińskiej. Podczas konfliktu polsko-krzyżackiego, którego kulminacyjnym punktem była bitwa pod Grunwaldem, Mikołaj występował po stronie Zakonu. W trakcie bitwy pod Grunwaldem ( 1410r.) przeszedł wraz z rycerstwem na stronę polską. Przyczyniło się to do przyspieszenia klęski wojsk Zakonu. To wydarzenie zostało uznane przez Zakon jako zdrada stanu. W 1411 roku został podpisany przez Polskę i państwo krzyżackie w Toruniu traktat pokojowy. Traktat zapewniał wszystkim podejrzanym o niewierność wobec Zakonu amnestię. Wielki mistrz Henryk von Plauen znalazł jednak sposób, aby ukarać Mikołaja z Ryńska. W maju 1411 roku Mikołaj został uwięziony podstępnie przez wójta lipienieckiego Henryka Holta i następnie przekazany do Grudziądza. Po czterech dniach, bez żadnego procesu, został stracony przez ścięcie głowy. W 1414 roku został obalony wielki mistrz Henryk von Plauen, pozostali członkowie Towarzystwa Jaszczurczego mogli bezpiecznie powrócić na ziemię chełmińskiej.

  • Do znanych postaci historycznych należą rody Plemięckich i Działyńskich.

Herb Mikołaja z Ryńska

Pamiątkowy monolit upamiętniający rocznicę śmierci Mikołaja z Ryńska znajdujący się w przypałacowym parku w Ryńsku

Obraz3

Obraz4

Plemięccy byli jedną z czołowych rodzin szlacheckich Prus Królewskich. Rodzina Plemięckich osiedliła się w Prusach Królewskich za Kazimierza Jagielończyka. Otrzymała z jego nadania zamek pokrzyżacki w Kowalewie, a jego przedstawiciele zarówno męscy jak i żeńscy pełnili wiele ważnych godności w Prusach i ziemi chełmińskiej. Majątek Ryńsk był ich własnością do połowy XVII w., kiedy drogą dziedziczenia otrzymał go Michał Działyński starosta kiszewski. Nad wejściem do kruchty kościoła pod wezwaniem św. Wawrzyńca w Ryńsku widnieje kartusz z łacińskim częściowo napisem o rozbudowie kościoła z fundacji Fabiana Plemięckiego z 1608 r. Wtedy dobudowano kruchtę i wieżę z dzwonnicą.

Obraz5

Działyńscy (Jan, Stanisław, Stanisława Anna i Marianna) byli właścicielami Ryńska od XVII w do drugiej połowy XIX w. Przedstawiciele tego sławnego rodu w Wielkopolsce i Prusach, podobnie jak Plemięccy, piastowali wiele zaszczytnych godności w XVIII i XIX w.

Obraz6

  • Głównym ośrodkiem życia społeczno-gospodarczego wsi były niegdyś zespoły dworskie. Wspólnym potrzebom mieszkańców służyły jednak nie tylko zabudowania dworskie, ale także inne otaczające je obiekty: gorzelnie, kuźnie, młyny i wiatraki. Współcześnie są one coraz częściej przeznaczane na skanseny.

Obraz7

Młyn w Ryńsku

Obraz8

Gorzelnia w Nielubiu

  • Bogatą przeszłość gminy Ryńsk dokumentują grodziska i stare cmentarzyska. Dotychczas prowadzona ewidencja ujawniła 921 znalezisk. Największą ich koncentrację wykryto w rejonie Małych Radowisk, Ludowic, Pływaczewa, Ryńska, Trzcianka i Wałyczyka. Do rejestru zabytków wpisano grodzisko średniowieczne w Ryńsku z okresu VIII –XIV wieku oraz dwa kurhany w Małych Radowiskach.

Obraz10

Grodzisko w Ryńsku

Obraz9

Kurhany w Małych Radowiskach

  • Na terenie gminy Wąbrzeźno znajduje się szereg cmentarzy ewangelickich nieczynnych po 1945 roku. Znajdują się one w miejscowościach: Czystochleb, Jarantowice, Jaworze, Ludowice, Łabędź, Małe Radowiska, Michałki, Myśliwiec, Orzechowo, Orzechówko, Pływaczewo, Ryńsk, Stanisławki, Wałycz, Węgorzyn, Zaradowiska i Zieleń. Większość nekropoli znajduje się w stanie zaawansowanej degradacji. Najstarsze dwie - XVIII wieczne nekropolie ewangelickie istnieją się w Jarantowicach, na jednej z nich zidentyfikowano ponad dziewięćdziesiąt nagrobków, w wielu przypadkach z czytelnymi inskrypcjami. Osobliwością wśród byłych ewangelickich cmentarzy jest nekropolia rodowa w Nielubiu, należąca do właścicieli miejscowego majątku, rodziny von Vogel. Cmentarz liczy jedynie cztery krypty, najstarsza pochodzi z 1875 roku i kryje szczątki Karla von Vogel.
  • Charakterystycznym elementem dziedzictwa historycznego gminy Ryńsk są zespoły dworskie. Część pałaców i dworów wymaga odbudowy bądź renowacji. Do lepiej zachowanych należą obiekty w miejscowościach: Małe Radowiska, Nielub, Ryńsk, Wałycz, Węgorzyn i Wronie. Towarzyszą im parki z różnogatunkowym drzewostanem.

Obraz11

Małe Radowiska – zespół dworsko – parkowy.

Zespół dworsko – parkowy w Małych Radowiskach złożony jest z pałacu murowanego wzniesionego około 1875 roku. Pałac otacza niewielki park typu krajobrazowego oraz dziedziniec z zabudowaniami gospodarczymi: spichlerzem murowanym z XIX wieku, chlewnią ze stajnią murowaną z XIX wieku i późniejszą murowaną oborą z czasów drugiej wojny światowej. Przy drodze w kierunku Wałyczyka usytuowane są trzy dwojaki murowane z 1912 roku.

Obraz12

Nielub – zespól dworsko – parkowy.

Zespól dworsko – parkowy w Nielubiu złożony jest z dworu murowanego, z przełomu XIX i XX wieku, parku z różnogatunkowym drzewostanem i stawu. W zachodniej części dziedzińca dworskiego mieszczą się zabudowania gospodarcze z II połowy XIX wieku: gorzelnia murowana, kuźnia, obora, owczarnia i stolarnia. Od strony północnej, wzdłuż szosy, teren majątku otacza ceglany mur z tego samego okresu co zabudowania. Po przeciwnej stronie zespołu dworskiego usytuowane są pozostałości zabudowań folwarcznych – trzy czworaki i jeden dwojak. Od roku 1920 właścicielką zespołu dworskiego w Nielubiu była Eliza Mattcher. Posiadłość była dobrze zarządzana. W 1923 roku w majątku o powierzchni 1050 ha pracowało 75 pracowników stałych i 40 najemnych.

Obraz13

Wronie – pałacyk myśliwski z końca XIX w.

Dworek myśliwski we Wroniu wybudowany na przełomie XIX i XX wieku otoczony jest terenem parkowym z zabytkowym różnogatunkowym drzewostanem. Niewielki piętrowy budynek z narożnym tarasem podwieszonym na kolumnach przypomina letniskową willę. Na parterze znajduje się sala z malowanym kasetonowym stropem. Pierwotne przeznaczenie pałacu przypominają płaskorzeźby w holu ze scenami łowieckimi oraz centralny plafon z głową dzika i bogato zdobione drewniane schody. Dwór ukryty jest w parku i otoczony zarastającymi stawami. Opodal pałacu znajduje się dziedziniec z XIX wiecznymi zabudowaniami gospodarczymi - oborą i spichlerzem. W okresie międzywojennym właścicielem majątku we Wroniu był hrabia Alvensleben. Po drugiej wojnie światowej w pałacyku funkcjonowała szkoła rolnicza. Obecnie pałac znajduje się w posiadaniu prywatnym.

Obraz14

Ryńsk – zespół dworsko-parkowy z przełomu XVIII/XIX w.

Zespół dworsko-parkowy w Ryńsku należał w XVII wieku do rodziny Działyńskich. Dwór rozbudowano na przełomie XVIII i XIX wieku. Główny budynek pałacowy murowany z cegły i otynkowany posiada neorenesansową facjatę. Po drugiej wojnie światowej pałac został przebudowany i zatracił swój dotychczasowy styl. Aktualnie w pałacu mieści się szkoła podstawowa. Obok pałacu istnieją dwie klasycystyczne parterowe oficyny wybudowane około 1800 roku. Wokół rozciąga się park krajobrazowy z historycznym cisem i tablicą pamiątkową poświęconą Mikołajowi z Ryńska, założycielowi Towarzystwa Jaszczurczego.

Obraz15

Węgorzyn – dwór murowany z II poł. XIX w.

Dworek w Węgorzynie otoczony jest parkiem z różnogatunkowym drzewostanem oraz stawem i rowami. W zachodniej części parku mieści się poewangelicki cmentarz z XIX wieku. Z dawnych zabudowań folwarcznych zachowały się: owczarnia murowana z końca XIX wieku, przebudowana na budynek mieszkalny oraz dwa murowane dwojaki z XIX wieku. Obecnie część pomieszczeń pałacowych zajmuje świetlica wiejska.

Obraz16

Wałycz – zespół pałacowo - parkowy z XIX w.

Zespół pałacowo-parkowy w Wałyczu złożony jest z dworu murowanego pochodzącego z II połowy XIX wieku, rozbudowanego na początku XX wieku i odnowionego w latach 80 tych XX wieku. Rezydencję tworzy pięć symetrycznych segmentów. Centralną, piętrową część wieńczą parawany z balustradą.. Od 1921 roku właścicielem posiadłości w Wałyczu był hrabia Aleksander Dąmbski. Pałac otoczony jest parkiem krajobrazowym z połowy XIX wieku, z okazałym ponad 100 letnim drzewostanem i niewielkim stawem. W południowo wschodniej części pałacu znajdują się zabudowania gospodarcze: budynek gospodarczy, gorzelnia, kuźnia i obora. Na północ od zespołu usytuowane są dwa czworaki z XIX wieku. W 1987 roku pałac poddano gruntownym pracom modernizacyjnym. Obiekt wpisany jest do rejestru zabytków i stanowi własność Skarbu Państwa.

  • Do najstarszych budowli sakralnych gminy Ryńsk należą kościoły gotyckie pochodzące z końca XIII i pocz. XIV wieku. Są to świątynie w Orzechowie i Ryńsku. Wzniesione zostały głównie z kamienia polnego i cegły. Większość obiektów wzniesiono w układzie jednonawowym, z zamkniętym od wschodu prezbiterium i kwadratową wieżą od strony zachodniej. Wyjątek stanowi kościół w Orzechowie, gdzie istnieje trójboczne zamknięte prezbiterium. Osobliwością jest drewniany kościółek kryty trzciną w Jarantowicach, filia parafii wąbrzeskiej p.w. Szymona i Judy Tadeusza. Pozostałe obiekty sakralne pochodzą z końca XIX i pocz. XX w. Są to głównie murowane sanktuaria poewagelickie przejęte przez Kościół Katolicki po drugiej wojnie światowej. Wystrój wnętrz tych kościołów pochodzi po części z XVII, XVIII i XIX wieku. Z dawniejszego malarstwa sztalugowego na uwagę zasługują obrazy w kościele w Ryńsku. Bardzo interesujący jest również marmurowo-alabastrowy ołtarz kościoła w Ryńsku wykonany w 1645r. oraz barokowy ołtarz główny tegoż kościoła. Znaczące miejsce w wyposażeniu zabytkowych kościołów zajmuje renesansowe i barokowe złotnictwo. Są to wieżyczkowe monstrancje kościołów w Ryńsku i Orzechowie oraz XVII wieczny kielich świątyni w Ryńsku. Część cennych eksponatów z tutejszych kościołów została przekazana w depozyt do Muzeum Diecezjalnego w Pelplinie, gdzie mogą je nadal podziwiać wszyscy zwiedzający..

Obraz17

Jarantowice – zabytkowy drewniany kościółek z 1785 r.

Dawny kościół ewangelicki ( obecnie katolicki ) w Jarantowicach pochodzi z 1785r. Do roku 1945 kościół pełnił rolę zboru ewangelicko-augsburskiego Po drugiej wojnie światowej obiekt wykorzystywano do magazynowania płodów rolnych, a później jako salę gimnastyczną dla miejscowej szkoły podstawowej. W roku 1956 świątynię wpisano do rejestru zabytków. W 1989 r. kościół przekazany został parafii wąbrzeskiej p.w. Szymona i Judy Tadeusza jako kościół filialny p.w. Ojca Maksymiliana Kolbe i funkcjonuje po dziś dzień. W roku 2006 kościółek w Jarantowicach został gruntownie odrestaurowany i dalej zachwyca swoją osobliwością. W roku 2007 przedsięwzięcie zostało uhonorowane pierwszą nagrodą w ogólnopolskim konkursie „Modernizacja roku 2006” .

Obraz18

Ryńsk - kościół p.w. św. Wawrzyńca.

Gotycko-renesansowy kościół parafialny w Ryńsku p.w. Świętego Wawrzyńca, murowany z kamienia polnego, wzniesiony został w pierwszej połowie XIV wieku. Korpus kościoła założony na planie kwadratu przebudowany został w 1608 roku ze środków fundacji Fabiana Plemięckiego. Dobudowana wówczas ozdobna wieża nadała świątyni charakter gotycko-renesansowy. W 1648 r. kosztem Jana Działyńskiego, ówczesnego wojewody chełmińskiego, kościół ponownie odnowiono. W świątyni przeważa XVIII wieczny wystrój wnętrza. Są to: renesansowa ambona, ławy z wczesnorenesansową dekoracją snycerską, barokowy prawy ołtarz boczny wykonany z czarnego marmuru w 1645 roku, wczesnobarokowy ołtarz główny z połowy XVII wieku z późniejszymi XVIII wiecznymi rzeźbami św. Stanisława i św. Wojciecha oraz obrazem – „Męczeństwo św. Wawrzyńca” z przełomu XVI i XVII wieku. Na uwagę zasługuje także kamienna barokowa chrzcielnica z połowy XVII wieku, barokowa rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego oraz granitowa średniowieczna kropielnica i XIX wieczne organy. Ze sztuki złotniczej najcenniejszymi są: renesansowa monstrancja wieżyczkowa i kielich z XVII wieku oraz relikwiarz z 1749 roku i gotycki XV wieczny dzwon.

Obraz19

Ryńsk-kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Kościół ewangelicki ( obecnie katolicki ) w Ryńsku p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa wzniesiony został na początku XX wieku. Neogotycki korpus murowany z cegły na kamiennym cokole. Dwuspadowy dach nad korpusem wraz z prezbiterium kryty jest dachówką. Kościół posiada XIX wieczne wyposażenie wnętrza oraz XIX wieczne organy w neogotyckiej oprawie zewnętrznej.

Obraz20

Wronie- zabytkowy XIV wieczny kościółek

Zabytkowy kościółek gotycki we Wroniu (obecnie spichlerz), zbudowany został z kamienia polnego i cegły w I połowie XIV wieku. Kościół odnowiono na początku XVII w. Zniszczony i opuszczony po wojnach szwedzkich został później zamieniony na spichlerz. Korpus kościoła posiada prostokątny kształt. Od zachodniej strony istnieją ślady dawnej wieży kościelnej, od północnej zaś – zakrystii. Otwory okienne i wejściowe zostały przemurowane.

Obraz21

Zieleń - kościół p.w. św. Apostołów Piotra i Pawła

Kościół gotycki p.w. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zieleniu wzniesiony został z cegły i kamienia polnego w pierwszej połowie XIV w. Wnętrze kościoła zdobi polichromia gotycka z drugiej połowy XIV wieku. Na poddaszu, na ścianach szczytowych nawy zachowana jest dwubarwna wić roślinna z ok. 1380 r. Na szczycie wschodnim znajdują się figury: św. Magdaleny, św. Krzysztofa z ok. 1380 r. oraz ukrzyżowanie z ok. 1420 r. Barokowy ołtarz główny kościoła, odnowiony w 1877 r. pochodzi z połowy XVII w. W centralnej części ołtarza widnieje obraz św. Piotra i Pawła z 1877 r. W ołtarzach bocznych znajdują się XVIII wieczne obrazy ludowe malowane na desce: św. Barbary i Świętej Rodziny. Kościół zdobią również XVIII wieczne rzeźby św. Michała Archanioła, św. Antoniego, św. Franciszka i Chrystusa Zmartwychwstałego. Osobliwością kościoła jest granitowa kropielnica z przełomu XIII i XIV w. Chrzcielnica i ambona pochodzą z XVIII w. Cenną sztukę złotniczą reprezentuje kielich mszalny z 1736 r. ufundowany przez Andrzeja Pelkowskiego z Pływaczewa. Na uwagę zasługują także inne cenne elementy wyposażenia kościoła: cynowy krzyż ołtarzowy z XVIII w., XVIII wieczne lichtarze cynowe, monstrancja, pacyfikał, wieczna lampka oraz świeczniki i pająki z XIX w. Do dziś zachował się także dzwon kościelny odlany w 1766 r.

Obraz22

Orzechowo – kościół p.w. św. Magdaleny

Parafię w Orzechowie utworzono w 1274 roku. Kościół p.w. św. Marii Magdaleny został wzniesiony w XIV wieku w stylu gotyckim. W czasie wojen szwedzkich został częściowo zniszczony, a następnie odbudowany przez Radę Miejską Torunia w 1685 r. W XVII w. posiadał drewnianą wieżę. Jednonawowy gotycki korpus świątyni murowany jest z kamienia polnego i cegły Na terenie przykościelnym stoi drewniana XIX wieczna dzwonnica z dzwonem odlanym w 1781 r. Wystrój wnętrza pochodzi głównie z XVI, XVII i XVIII w. Jest tu barokowy ołtarz boczny św. Rocha z XVI wieczną rzeźbą Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus, ambona, obraz przedstawiający Ukrzyżowanie z XVII w. oraz rzeźba św. Marii Magdaleny z XVI w. i średniowieczna granitowa kropielnica. Organy kościelne o zewnętrznej neogotyckiej oprawie zbudowane zostały w 1898 r. Cennymi zabytkami sztuki złotniczej są również kielichy mszalne z 1647 i 1687 r. , renesansowa monstrancja z 1630 r. i krzyż ołtarzowy z 1877 r.

  • Dziedzictwo historyczne jest jednym z głównych walorów ukazujących bogactwo oraz piękno gminy Wąbrzeźno. Duchowe i materialne elementy tego dziedzictwa kształtowały się przez całe stulecia, a czas i burzliwe dzieje spowodowały, że wiele tych wartości zniknęło. Te zaś, które pozostały należy dostrzec i ocalić.

Świadomość historyczna i różnorodności lokalnego dziedzictwa jest dziś podstawą umacniania poczucia tożsamości mieszkańców, a także powodem do zadowolenia i dumy z miejsca, w którym mieszkamy i żyjemy.

Opracowanie tekstu dr. Zenon Wilczyński

 

Zdjęcia: Marek Motylski, Marcin Zdziebłowski

 

środa, 23 listopad 2016 00:00

Wykaz telefonów w urzędzie Gminy Ryńsk

Napisane przez

Wykaz telefonów

Fax.: 56 450-27-02

Sekretariat - CENTRALA
56 687-75-00

Wydział organizacyjny
56 687-75-48
56 687-75-50
56 687-75-51

Wydział Organizacyjny (ewidencja ludności i dowody osobiste, ewidencja działalności gospodarczej)
56 687-75-44
56 687-75-45

Wydział Ochrony Środowiska
56 687-75-23
56-687-75-49

Wydział Rolnictwa i Gospodarki Przestrzennej
56 687-75-27

Wydział Finansowy - podatki
56 687-75-25
56 687-75-26

Wydział inwestycji
56 687-75-28
56 687-75-52

Wydział Finansowy - księgowość
56 687-75-29
56 687-75-30
56 687-75-31

Zakład Komunalny Gminy Ryńsk
56 687-75-41
56 687-75-43

Ośrodek Pomocy Społecznej Gminy Ryńsk
56 687-75-37    (świadczenia rodzinne, fundusz alimentacyjny, stypendia/zasiłki szkolne)
56 687-75-38    (pomoc społeczna)
56 687-75-39    (dodatki mieszkaniowe, pomoc społeczna)

Informacje dotyczące Programu 500+ można uzyskać pod numerami telefonów:
56 687 75 36
56 687 75 37
56 687 75 40

 

środa, 23 listopad 2016 00:00

Urząd Gminy Ryńsk

Napisane przez

herbpngnawwwUrząd Gminy Ryńsk  Budynek Gminy
ul. Mickiewicza 21
87-200 Wąbrzeźno
pow. wąbrzeski, woj. kujawsko-pomorskie
tel.: +48 56 687-75-00
fax: +48 56 450-27-02
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Urząd Gminy czynny jest w godzinach:
od poniedziałku do piątku: od  715 - do 1515
 
Dni i godziny przyjęć interesantów:
Wójt Gminy - Władysław Łukasik Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. we wtorek w godzinach od 1000 do 1400
Sekretarz Gminy - Justyna Mytlewska Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. we wtorek w godzinach od 1000 do 1400

Pracownicy Urzędu - przyjmują interesantów codziennie w godzinach pracy Urzędu
Radca prawny - przyjmuje interesantów w każdy piątek w godzinach od 1000 do 1400
 
 
Konta bankowe

Konto podstawowe Gminy Ryńsk
Nr konta:
85 9486 0005 0030 0908 2006 0001
- podatki i opłaty lokalne
- opłata skarbowa
 
Wpłaty za udostępnienie danych adresowych
Nr konta: 70 9486 0005 0030 0908 2006 0077
 
Konto Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy Ryńsk
Nr konta: 90 9486 0005 0030 0908 2006 0008
- zwrot nienależnie pobranych świadczeń z Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy Ryńsk
 
Konto sum depozytowych
Nr konta: 04 9486 0005 0030 0908 2006 0004
- vadia
- zabezpieczenie należytego wykonania umów
 
 

Informacja dotycząca składania ofert handlowych.

Uprzejmie prosimy o składanie ofert handlowych wyłącznie za pośrednictwem

poczty elektronicznej na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Wszelkie uwagi dotyczące serwisu informacyjnego proszę kierować na adres e-mail Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. lub telefonicznie pod numerem 56 687 75 51

Adres Gminy

Urząd Gminy Ryńsk
87-200 Wąbrzeźno
ul. Mickiewicza 21
tel.: (56) 687-75-00
fax.: (56) 450-27-02
skrzynka ePUAP: 8uj4g63pcd

Wyślij wiadomość do Urzędu Gminy

 

Galeria_Gmina_Ryńsk

Template Settings

Theme Colors

Cyan Red Green Oranges Teal

Layout

Wide Boxed Framed Rounded
Patterns for Layour: Boxed, Framed, Rounded
Top